Antonio Negri (1933–2023) İtalyan otonomist Marksizminin önde gelen kuramcısıydı; 1970'lerin Brigate Rosse soruşturmasında 'siluet rolü' iddiasıyla yedi yıl hapis yattıktan sonra Fransa'ya kaçtı, yıllarca Paris ve Padova arasında sürgün ve dönüş arasında yaşadı. Michael Hardt (d. 1960), Duke Üniversitesi'nde edebiyat kuramı ve siyaset felsefesi öğretti. İki yazar 1990'larda ortak çalışmaya başladı; Empire'i çevrim içi alışveriş, Sovyetler'in çöküşü ve neoliberal küreselleşmenin zirvesinde, 1994–1999 arasında yazdı; Harvard University Press 2000'de yayımladı. Kitap sürpriz bir uluslararası satış başarısı yaptı; New York Times onu '21. yüzyılın Komünist Manifestosu' olarak adlandırdı.

Tezi şudur. 20. yüzyılın klasik emperyalizmi — bir ulus-devletin başka topraklar üzerinde doğrudan denetim kurması — sona ermiştir. Yerine geçen şey 'İmparatorluk'tur: merkezi yok, dış sınırı yok, kendisinin dışında bir 'kalan' yok. ABD ona başkanlık etmez; eğer 'İmparatorluk' bir başkent ararsa, Pentagon, IMF, Davos ve Hollywood'un üst üste binmiş katmanlarındadır. Egemenlik artık devlet tek elinde değil; finans piyasaları, çokuluslu şirketler, BM, NATO, NGO ağı ve teknolojik altyapı arasında dağılmıştır. Sermaye dünyanın tamamını içine almıştır; 'dışarı' kalmamıştır.

Kitabın ikinci yarısı umuda dönüktür. Bu yeni egemenlik tüm dünyayı tek bir üretim mekânına bağlarken aynı zamanda direnişin öznesini de üretir: 'çokluk' (multitude) — sınıf gibi homojen değil, ortak üretkenliğe sahip; ortak iletişim, ortak duygulanım, ortak bilgi üreten heterojen bir özne. Hardt ve Negri sonraki iki ciltte (Multitude, 2004; Commonwealth, 2009) bu özneyi geliştirdiler. Empire'in akademik etkisi belirgindir: küreselleşme tartışması, postkolonyal kuram, dijital emek ve platform ekonomisi eleştirisi onun kavramları üzerinden ilerler.