Platon tarafından yaklaşık İÖ 380-375 dolaylarında kaleme alınan 'Devlet' (Politeia), siyaset felsefesi ve metafiziğin kurucu metinlerinden biridir. Sokrates'in diyalogları biçiminde yazılmış olan eser, 'Adalet nedir?' sorusuyla başlar ve ideal bir devlet düzeninin (Kallipolis) nasıl olması gerektiğini tartışır.

Eserin felsefi çekirdeğini Platon'un ünlü 'İdealar Kuramı' ve bunun en çarpıcı metaforu olan 'Mağara Benzetmesi' oluşturur. Platon'a göre duyularımızla algıladığımız fiziksel dünya, yalnızca gerçek, değişmez ve mükemmel olan 'İdealar dünyası'nın gölgelerinden ibarettir. Mağarada zincirlenmiş olan insanlar gölgeleri gerçeklik sanırlar; felsefe ise insanı zincirlerinden kurtarıp mağaranın dışındaki güneşin (İyi İdeası) ışığına ulaştırma çabasıdır. Bu bağlamda ideal devlet, ancak gerçeğin bilgisine (episteme) ulaşmış olan filozof-krallar tarafından yönetildiğinde adalete kavuşabilir.

Devlet, sadece bir yönetim modeli sunmakla kalmaz; ruhun kısımları, sanatın taklit (mimesis) niteliği ve eğitim gibi felsefenin neredeyse tüm temel disiplinlerini bir araya getirerek Batı felsefe geleneğinin üzerine kurulacağı ana çerçeveyi çizmiştir.