Bizans İmparatoru I. Justinianus'un 529 yılında yayımladığı bir fermanla Atina'daki pagan felsefe okullarını kapatması ve paganların ders vermesini yasaklaması, antik düşünce tarihinin en dramatik kırılma noktalarından biridir. Platon tarafından İÖ 387 yılında kurulan ve neredeyse 900 yıldır faal olan Atina Akademisi, bu kararla birlikte kurumsal varlığını kaybetmiş ve antik dönemin "akılcı ve seküler" pagan felsefe geleneği Avrupa topraklarında resmi olarak sona ermiştir.

Justinianus'un amacı, imparatorluk genelinde dini birliği sağlamak, Hristiyan dogmaları üzerindeki her türlü pagan felsefi sorgulamayı ezmek ve sapkın olarak gördüğü inançları tasfiye etmekti. Kapatma kararının ardından, Damaskios liderliğindeki son yedi Akademi filozofu, kitaplarını ve felsefi miraslarını yanlarına alarak Sasaniler yönetimi altındaki Pers İmparatorluğu'na (Kral I. Hüsrev'in sarayına) sığınmıştır.

Bu göç, felsefi birikimin tamamen yok olmasını engellemiş; aksine, antik felsefe metinlerinin doğuya (Süryanice ve ardından Arapçaya) taşınmasını sağlayarak, yüzyıllar sonra Bağdat'taki Beytülhikme çeviri hareketiyle İslam dünyasında parlayacak olan felsefe (Felsefe/Meşşailik) geleneğinin tohumlarını atmıştır. Batı'da ise bu olay, bilimsel ve felsefi sorgulamanın yerini dogmatik teolojiye bıraktığı Karanlık Çağlar'a geçişin sembolik bir eşiği olarak kabul edilir.