Geç Bronz Çağı'nın çöküşü uzun ticaret ağlarını kırdı ama tümüyle yok etmedi. Levant kıyısındaki Sami dilli kent devletleri — Byblos, Tyre (Sur), Sidon (Sayda), Arvad — boşluğa hızla yerleşti. Sedir ağacı, mor boya (murex deniz salyangozundan), cam, fildişi ve metallerle yüklü gemiler İÖ 1100'den itibaren Kıbrıs'tan Sicilya, Sardunya, Kuzey Afrika ve İspanya kıyılarına uzandı. Kartaca (İÖ 814 civarı) Tyrelilerin kurduğu bir koloniydi — ve sonradan Roma'nın en büyük rakibi olacaktı.

Fenikelilerin asıl mirası ticaret değil, taşıdıkları yazıdır. Çivi yazısı ve hiyeroglifler bin'lerce işaret içeriyor, ancak özel bir kâtip sınıfının ezberinde tutulabiliyordu. Fenike alfabesi yalnızca 22 ünsüz işareti kullanır; her işaret bir sese karşılık gelir ("aleph" boğaz sesi, "bet" b sesi, "gimel" g sesi…). Bu radikal sadeleştirme okur-yazarlığı bir meslek olmaktan çıkardı.

Yunanlar İÖ 800 civarı bu sistemi aldı, kullanılmayan boğaz seslerini sesli harflere dönüştürdü — alfa, beta, gamma. Yunan alfabesinden Etrüsk ve Latin alfabeleri türedi; doğuya doğru ise Aramice, İbrani, Arap ve sonunda Brahmi/Hint yazıları aynı kökten gelişti. Bugün dünyada kullanılan alfabetik yazıların büyük çoğunluğu Fenikelilerin İÖ 11. yüzyıldaki bu icadının torunlarıdır.