9. yüzyıldan itibaren bugünkü Kamboçya'da yükselen Khmer İmparatorluğu, ortaçağ dünyasının en büyük ve en karmaşık kentsel yerleşimlerinden birini kurdu. Başkent Angkor, çevresindeki baray adı verilen dev su depoları, kanallar ve sulama ağıyla, kimi tahminlere göre 750 bin ile bir milyon arası insanı besleyebiliyordu — sanayi öncesi dünyanın en büyük kent bölgesi.

Bu uygarlığın simgesi, kral II. Suryavarman'ın 12. yüzyılın ilk yarısında inşa ettirdiği Angkor Wat'tır. Yaklaşık 200 hektarlık alanıyla bilinen en büyük dini yapıdır. Başlangıçta Hindu tanrısı Vişnu'ya adanmış bir tapınak-dağ olarak tasarlandı; merkezdeki yükselen kuleler, Hindu kozmolojisindeki evrenin ekseni Meru Dağı'nı temsil eder. Yüzyıllar içinde yapı bir Budist tapınağına dönüştü ve kesintisiz ibadet gördü.

Duvarlardaki kilometrelerce kabartma, Hindu destanlarından sahneleri, savaşları ve gündelik yaşamı anlatır — bunlar arasında 'Süt Okyanusunun Çalkalanması' miti en ünlüsüdür. Yapının ölçeği kadar geometrik kesinliği ve simetrisi de Khmer mühendisliğinin düzeyini gösterir.

Angkor 15. yüzyılda terk edildi; tropik orman kenti yuttu ve uzun süre yalnızca yerel halk ile keşişler hatırladı. 19. yüzyılda yeniden 'keşfedilmesi' Batı'da büyük yankı yarattı. Bugün Angkor Wat, Kamboçya'nın ulusal simgesidir ve bayrağında yer alır.