1099'da Birinci Haçlı Seferi Kudüs'ü almış ve kentte büyük bir katliam yaparak Latin bir krallık kurmuştu. Bir yüzyıl boyunca Haçlı devletleri Doğu Akdeniz kıyısında tutundu. Bu dengeyi değiştiren kişi, Mısır ve Suriye'yi tek bir yönetim altında birleştiren Kürt asıllı komutan Selahaddin Eyyubi (Salâhaddîn) oldu.

1187 yazında Selahaddin, Haçlı ordusunu Celile'deki Hıttin Boynuzları denen susuz bir tepeye çekti. Sıcakta ve susuzlukta tükenen Haçlı ordusu 4 Temmuz'da neredeyse tümüyle imha edildi; Kudüs Kralı ve birçok soylu esir düştü. Bu zafer Haçlı devletlerinin savunmasını çökertti.

Birkaç ay sonra Selahaddin Kudüs'ü kuşattı ve kent teslim oldu. 1099'daki katliamın aksine, Selahaddin halkın fidye karşılığı güvenle ayrılmasına izin verdi; fidye ödeyemeyen birçok yoksul serbest bırakıldı. Bu ölçülülük çağdaş Avrupa kaynaklarında bile saygıyla anıldı ve Selahaddin'i Batı edebiyatında 'yüce gönüllü düşman' arketipine dönüştürdü.

Kudüs'ün düşüşü Avrupa'da Üçüncü Haçlı Seferi'ni tetikledi; İngiltere kralı Aslan Yürekli Richard ile Selahaddin arasındaki mücadele ünlüdür, ama Kudüs Müslüman elinde kaldı. Selahaddin'in birleştirdiği Eyyubi düzeni, bölgenin sonraki yüzyıllardaki siyasi haritasını biçimlendirdi.