Geç Bronz Çağı'nın eşzamanlı krallıklar dünyası — Hititler, Mısır, Miken Yunanistan'ı, Ugarit, Asur — kalay, bakır ve diplomatik mektuplarla birbirine sıkı sıkıya bağlıydı. İÖ 1200 dolaylarında bu sistem çöktü. Hattuşa İÖ 1180 civarı yakıldı; Miken sarayları (Pylos, Tiryns, Miken) birer birer yıkıldı; Ugarit'in son tabletleri "düşman gemileri geldi" diye yazıyor. Lineer B yazısı, Hitit hiyeroglifleri ve Ugarit çivi yazısı bu yüzyılda kullanımdan kalktı.

Mısır kaynakları, III. Ramses'in Medinet Habu tapınağında "Deniz Kavimleri" dediği bir koalisyonu mağlup ettiğini anlatır — Peleset, Tjeker, Şeklesh, Şerden gibi gruplar. Ancak Deniz Kavimleri çöküşün **sebebi** mi yoksa **sonucu** mu, hâlâ tartışmalıdır. Çoğu tarihçi artık tek bir nedene değil, üst üste binen krizlere işaret ediyor: uzun süreli kuraklık (göl ve gölet tortullarıyla belgelendi), deprem dizileri, salgın, iç ayaklanmalar ve uzun ticaret ağlarının kırılganlığı. Sistem o kadar bağımlıydı ki bir halka koparılınca tümü çöktü.

Çöküşün bıraktığı boşlukta, bronzun gerektirdiği uzun ticaretten kurtulan demir yaygınlaştı; yazısız bir "karanlık çağ" yaklaşık üç yüzyıl sürdü. Fenikeliler, İsrailliler ve nihayet Yunan şehir devletleri bu boşluğun ardından yükseldi. Bronz Çağı Çöküşü, antik tarihin belki de en sert kesintisidir.