13. yüzyıl sonunda Anadolu Selçuklu Devleti, Moğol baskısı altında parçalanmıştı. Bu boşlukta birbirinden bağımsız onlarca Türkmen beyliği yükseldi. Söğüt yöresinde, Bizans sınırına bakan küçük bir uç beyliği olan Kayı boyu, Osman Bey'in liderliğinde komşularına göre olağanüstü bir genişleme gösterdi. Geleneksel tarih, Osman'ın 1299'da bağımsız bir hükümdar olarak ortaya çıkışını miladi sayar — ama tek bir kuruluş ânı yoktur; bu, yıllara yayılmış bir süreçtir.

İlk birkaç onyılda Osmanlı, Bursa (1326) ve İznik (1331) gibi önemli Bizans kentlerini aldı. 14. yüzyılın ortasında Rumeli'ye geçildi; Edirne 1369'da fethedildi. 15. yüzyılda Avrupa içlerine ilerleyişi sürdü; nihayet 1453'te II. Mehmed Konstantinopolis'i alarak Bizans'ı sona erdirdi. 16. yüzyılda Yavuz Selim Memlûklerle savaşı kazandı, Süleyman dönemi imparatorluğu Avrupa, Asya ve Afrika'ya yayılan bir hâle getirdi.

Osmanlı, yüzyıllar boyunca farklı dinleri ve etnik grupları yöneten karmaşık bir devlet yapısı geliştirdi: millet sistemi, devşirme, ulema-saray-ordu üçgeni. Klasik dönem 16. yüzyıl ortalarında doruğa ulaştı; ardından yavaş bir yapısal dönüşüm dönemi başladı. Devlet, Birinci Dünya Savaşı sonrasında çöktü; ondan doğan ulus-devletler — başta Türkiye Cumhuriyeti — bugünkü Akdeniz, Balkanlar, Orta Doğu coğrafyasını biçimlendirdi.