Babil, Fırat kenarında uzun süre sıradan bir Sümer-Akad şehri olarak yaşadı. İÖ 19. yüzyılın sonlarında Amorit kökenli bir hanedanın yönetimine geçti ve Hammurabi'nin (yaklaşık İÖ 1792-1750) saltanatında Mezopotamya'nın en güçlü siyasi gücüne dönüştü.

Hammurabi başlangıçta küçük bir krallığı yönetiyordu; dikkatli ittifak diplomasisi ve hedefli askeri seferlerle birkaç on yıl içinde Mari, Eşnunna ve Larsa'yı bertaraf ederek güney Mezopotamya'yı birleştirdi. Onun kanun derlemesi, başka bir olayda ayrıca ele alınmıştır; ama Babil'in önemi yalnızca yasayla sınırlı değildir.

Kent, sonraki bin yıllar boyunca Mezopotamya kültürünün simgesi olarak kaldı. Edebiyat, astronomi, matematik ve dini ritüel buradan yayıldı. İÖ 6. yüzyılda II. Nebukadnezar döneminde — Asur'un çökmesinden sonra — Yeni Babil olarak yeniden parlayacak, Asma Bahçeleri ve İştar Kapısı'yla anılacaktı. Babil, bir şehirden çok bir fikirdi: imparatorluğun, yasanın ve bilginin merkezini ifade eden bir simge.