Yaklaşık 2 milyon yıl önce Doğu Afrika savanlarında ortaya çıkan Homo erectus, fiziksel olarak bizden hâlâ küçük bir beyne sahip olsa da modern insana giden yolun en kritik eşiklerinden birini geçti: bütünüyle dik yürüyüş, daha küçük bir bağırsak, daha uzun bacaklar ve daha geniş bir beslenme alanı.

En şaşırtıcı yanı, çabuk yayılmasıydı. Dmanisi'de (Gürcistan) 1,8 milyon yıl önceye tarihlenen iskeletler, Java'da Trinil bölgesinde Eugène Dubois'nın 1891'de bulduğu 'Java Adamı' ve Çin'de Zhoukoudian'daki 'Pekin Adamı' fosilleri, türün Afrika dışına çıkıp Avrasya'ya yayıldığını gösteriyor. Bu kıtalararası göç, evrimsel zaman ölçeğinde inanılmaz hızda gerçekleşti.

Homo erectus ayrıca ateşin kontrollü kullanımına dair en eski güçlü kanıtları bırakmıştır — Güney Afrika Wonderwerk Mağarası'nda yaklaşık 1 milyon yıl önceye uzanan kalıntılar bunu gösterir. Yontulmuş Acheul el baltaları gibi standartlaşmış aletleri, sembolik düşünmenin değil, en azından bir kuşaklar arası teknik geleneğin var olduğunu söyler. Bu tür, yaklaşık 110 bin yıl önce yok olana kadar — Java'da Solo Nehri kıyılarındaki son popülasyonlara dek — bir milyondan fazla yıl boyunca dayanıklılığını korudu.