Permiyen döneminin sonunda yaşam, sonraki yüz milyon yıllardakinin ötesinde bir darbe aldı. Tahminler deniz türlerinin yaklaşık yüzde 80–90'ının, kara omurgalıları ve böceklerin de büyük bölümünün kaybolduğunu gösterir. Bu, beş büyük yok oluş içinde en kapsamlısıdır ve bazı kaynaklarda "Büyük Ölüm" olarak anılır.

En güçlü açıklama, bugünkü Sibirya'da milyonlarca yıl süren dev volkanik etkinliktir (Sibirya Tuzakları). Yaylan bazalt, atmosfere büyük miktarda sera gazı saldı; ısınma, okyanus asitlenmesi ve sularda oksijen tükenmesi birbirini besleyen bir çöküşe yol açtı. Olayların kesin sırası ve katkı oranları hâlâ araştırılır; tek bir tetik değil, zincirleme bir sistem çöküşü söz konusudur.

Katmanlardaki ani değişim, türlerin yalnızca azalmadığını, ekosistemlerin yapısının çöktüğünü gösterir. Yaşamın çeşitliliğini geri kazanması milyonlarca yıl aldı. Bu boşluk aynı zamanda bir kapı açtı: Permiyen sonrasında, sonradan dinozorlara ve memelilere uzanacak hatların önü açıldı.