İnsan, dikiş iğnesinden çok önce hayvan postları kullanıyordu — kaba örtüler, bel bağları, ayaklara sarılmış post parçaları. Eksik olan, postu vücuda dar oturtacak teknik araçtı: ince delikli, taşınabilir, hassas bir iğne. Sibirya, Çin ve Avrupa'daki kazılarda yaklaşık 40-50 bin yıl öncesine tarihlenen, deliklerle düzgün açılmış kuş kemiği ve fildişi iğneler ortaya çıktı. Denisova mağarasında bulunan yaklaşık 50 bin yıllık iğne, döneminin en eski örneklerinden biridir.

İğnenin etkisi giysiden çok daha geniştir. Yapışkan post, ısıyı tutan ve hareketi kısıtlamayan dikişli giysiye dönüştü; insan, dondurucu kuzey iklimlerinde uzun süre canlı kalabilen bir teknolojiyle donandı. Aynı dönemde Avrasya'da modern insan, Neandertal bölgesinin kuzey sınırlarını aştı; Sibirya'nın iç kesimlerine, ardından Bering kara köprüsü üzerinden Amerika'ya yapılan göç biyolojiden çok önce teknolojiyle hazırlandı.

Giysi aynı zamanda sembolik bir araçtır. Boncuklarla, kabuklarla, boyalı dikişlerle bezenmiş — kim olduğunu, hangi gruba ait olduğunu, sosyal rolünü işaretleyen bir yüzey. Doğrudan kanıt — kumaş, deri — neredeyse her zaman çürür; ama mağara duvarlarındaki figürler, boncuk dizilerinin yere düştüğü kalıp izleri, çıkarılan giysili insan figürcükleri bu paralel sembolik dünyayı dolaylı olarak gösterir.