Bugünkü Nijerya'da, on üçüncü yüzyıldan itibaren güçlü bir devlet olan Benin Krallığı'nın sarayı, dünya sanatının en incelikli metal döküm geleneklerinden birine ev sahipliği yaptı. "Benin Bronzları" olarak bilinen binlerce eser — aslında çoğu pirinç — kralın (Oba) sarayının ahşap direklerini kaplayan kabartmalı plakalar, kraliyet başları, hayvan ve insan figürlerinden oluşur. En görkemli dönemleri on altıncı yüzyıla uzanır.

Ustalar, "kayıp mum" (cire perdue) tekniğini kullanıyordu: önce balmumundan bir model yapılır, üzeri kille kaplanır, ısıtılınca mum akıp gider ve boşalan kalıba erimiş metal dökülürdü. Bu yöntemle elde edilen inceliği görmek şaşırtıcıdır — saç örgülerinin dokusu, mercan boncuklu yakaların katmanları, yüz ifadelerinin dinginliği, kabartmaların derinliği. Bu, Avrupa'nın Rönesans döküm ustalarının başardığından geri kalmayan bir teknik düzeydi.

Plakalar aynı zamanda bir tarih arşiviydi: saray törenlerini, savaşları, Portekizli tüccarları, hükümdarların gücünü kaydediyorlardı — yazısız bir toplumun görsel belleği. Sanat burada süsleme değil, iktidarın ve tarihin kendisiydi.

1897'de bir İngiliz askeri seferi Benin şehrini yağmaladı; binlerce eser Avrupa ve Amerika müzelerine dağıtıldı. Bu yağma, bugün dünyanın en tartışmalı kültürel miras ve iade (restitüsyon) davalarından birinin merkezindedir; eserlerin Nijerya'ya geri verilmesi süreci sürüyor. Benin Bronzları, Batı sanat tarihinin uzun süre görmezden geldiği bir gerçeği hatırlatır: anıtsal, teknik açıdan üstün ve tarihsel bilinçli sanat, Sahra-altı Afrika'da yüzyıllarca kendi başına gelişti.