Artemisia Gentileschi (1593–yaklaşık 1656), erkeklerin egemen olduğu bir dünyada uluslararası üne kavuşan ilk kadın ressamlardandır. Ressam babasının atölyesinde yetişti, Caravaggio'nun keskin ışık-gölge devrimini (tenebrizm) doğrudan miras aldı ve onu kendi güçlü diline dönüştürdü. Floransa'da bir akademiye kabul edilen ilk kadın oldu; Avrupa saraylarına eserler verdi.

En bilinen yapıtı, Kitab-ı Mukaddes'ten bir sahneyi işleyen "Holofernes'i Öldüren Judith"tir. Judith, halkını kurtarmak için düşman komutanı Holofernes'i çadırında öldüren İbrani kadın kahramandır. Konu daha önce birçok ressam tarafından işlenmişti; ama Artemisia'nın versiyonu sarsıcı biçimde farklıdır. Onun Judith'i utangaç ya da tiksinmiş değil; kollarını sıvamış, tüm ağırlığını vererek, bir işi soğukkanlılıkla bitiren biri gibi kılıcı kullanır. Hizmetçisi de sahneden kaçmaz, kurbanı bastırmaya yardım eder. Işık, Caravaggio'daki gibi karanlıktan yalnızca gerekli olanı — gergin kolları, fışkıran kanı, kararlı yüzleri — çekip çıkarır.

Bu tablonun gücü, teknik ustalığının yanı sıra taşıdığı otoriteden gelir: kadın figürler burada bir erkeğin fantezisinin nesnesi değil, eylemin failidir. Artemisia'nın kendi yaşamı da gölgesini düşürür; gençliğinde uğradığı tecavüz ve ardından katlandığı aşağılayıcı mahkeme süreci belgelidir. Modern yorumcular bu eserlerde bir öfkenin ve failliğin ifadesini görür — ama tablo, biyografiye indirgenemeyecek bir sanatsal güce sahiptir.

Uzun süre babasının ya da başka erkeklerin gölgesinde kalan Artemisia, yirminci yüzyılın sonlarında sanat tarihinin en önemli Barok ustalarından biri olarak yeniden değerlendirildi; kadın deneyiminin ve failliğinin sanattaki yerine dair tartışmaların da merkezinde durur.