Khmer İmparatorluğu'nda Kral II. Suryavarman döneminde kurulan Angkor Vat, dünyanın en büyük dinî yapı kompleksidir ve hem strüktürel hem peyzaj ölçeğinde bir bütün olarak okunur.

Strüktürel teknik kuru istiftir: kumtaşı blokları harç kullanılmadan, yalnızca hassas yontulup birbirine oturtularak — kimi yerde aralarına geçme kullanılarak — örülmüştür. Khmer mimarisi gerçek (kilit taşlı) kemeri kullanmaz; iç geçitler ve galeriler, ardışık taş sıralarının içe taşmasıyla oluşan corbel (kademeli) tonozlarla örtülür. Bu, açıklıkları dar tutar ve mekânı çizgisel galerilere böler.

Plan, Hindu kozmolojisinin bir diyagramıdır: merkezde, evrenin ekseni Meru Dağı'nı temsil eden beş kule, dörtgen bir taban üzerinde quincunx (dört köşe + merkez) düzeninde yükselir. Tüm kompleks geniş bir hendek ve sıralı çevre duvarlarıyla kuşatılır; ziyaretçi bir köprüden geçip iç içe avlular boyunca merkeze doğru ilerler. Asıl mühendislik ise görünmez altyapıdadır: Angkor, devasa su depoları (baray) ve kanallarla kurulu bir hidrolik sistemin parçasıdır; yapı, su yönetimiyle bütünleşmiş bir kent-tapınak peyzajının çekirdeğidir. Angkor Vat böylece taş istif tekniğini, mandala planını ve su mühendisliğini tek bir ölçekte birleştirir.