Granada'daki Elhamra, Nasri Hanedanı döneminde yükseltilen bir saray-kale kentidir ve İslam mimarisinin iki güçlü temasını — mukarnas tavanları ve avlu-su sistemini — en gelişmiş haliyle taşır.

Mukarnas, düz bir geçişi gizleyen üç boyutlu bir geometridir: kare ya da çokgen bir mekândan kubbeye/tonoza geçerken, yüzey küçük sarkıt hücrelerin (peteğe ya da sarkıta benzeyen) kademeli istifiyle örülür. Bu hücreler hem strüktürel geçişi sağlar hem de tavanı katı bir kütle yerine ışığı kıran, görünüşte ağırlıksız bir sarkıt dokuya çevirir. Abencerrajes Salonu'nun mukarnas kubbesi, tek bir geometrik kuralın yüzlerce hücreye nasıl bölündüğünü gösterir — matematik, doğrudan yapı yüzeyine dönüşür.

İkinci tema avludur. Elhamra'nın mekânları, en ünlüsü Aslanlı Avlu olmak üzere, açık avlular etrafında örgütlenir. Su burada dekoratif değil, mimari bir öğedir: ince kanallar, fıskiyeler ve havuzlar iç mekânla bahçeyi birbirine bağlar, gölgeyle birlikte sıcak iklimi yumuşatır, ve durgun yüzeyleriyle mimariyi yansımada ikiye katlar. Aslanlı Avlu'nun fıskiyesi, eğimli kanallardan beslenen ölçülü bir hidrolik düzenektir. Elhamra böylece strüktürel geçişi (mukarnas) ve çevresel tasarımı (avlu + su) tek bir incelikli dilde birleştirir.