Great Zimbabwe, Sahra-altı Afrika'nın kendi başına geliştirdiği anıtsal taş mimarisinin en büyük örneğidir ve harcın hiç kullanılmadığı bir yapı kültürünün ne kadar ileri gidebileceğini gösterir. 'Zimbabwe' adı, Shona dilinde 'taş evler' anlamına gelen dzimba dza mabwe'den gelir.

Duvarlar, çevredeki granit anakayanın doğal özelliğinden yararlanılarak kurulur: granit, ısıtılıp soğutulduğunda düzgün, tuğla benzeri katmanlar halinde çatlar. Bu doğal bloklar yontulup harç kullanılmadan, yalnızca kendi ağırlıkları ve hassas istifle üst üste örülür. En etkileyici yapı olan Büyük Muhafaza'nın (Great Enclosure) dış suru 5 metre kalınlığa ve 11 metre yüksekliğe ulaşır; tek bir harçsız taş duvar olarak, Sahra'nın güneyindeki en büyük antik yapıdır. Duvarlar düz değil, yumuşak kavislerle akar; köşe ve kapı yoktur, geçişler eğrilerle çözülür. Üst sıralardaki testere-dişi (chevron) bezeme, salt yapısal değil, dokusal-simgesel bir katman ekler.

Harçsız örgü, esneklik kazandırır: zemin oturmaları ve sıcaklık değişimleri karşısında duvar küçük hareketleri yutabilir, çatlamadan uyum sağlar. Muhafaza içindeki ünlü konik kule, işlevi tartışmalı (muhtemelen bir tahıl ambarını simgeleyen bir otorite/bereket anıtı) som bir taş kütledir. Great Zimbabwe, anıtsal mimarinin Avrupa ya da Yakın Doğu'ya özgü olmadığını; granit jeolojisini, kuru istif tekniğini ve kavisli mekân anlayışını birleştiren özgün bir Afrika geleneğinin ürünü olduğunu kanıtlar.