Peter Behrens'in AEG Türbin Fabrikası, sıradan bir üretim binasının — bir fabrikanın — ilk kez bilinçli bir mimari ifade, hatta bir 'tapınak' ölçeğinde tasarlandığı yapıdır. Endüstri, burada gizlenecek bir gereklilik değil, kutlanacak bir çağ olarak ele alınır.

Yapının strüktürü dürüsttür: büyük türbin salonu, yan duvarlarda yukarı doğru hafifçe daralan dev çelik portal çerçevelerle (üç mafsallı çerçeve) örtülür. Bu çerçeveler hem çatıyı taşır hem de binanın silüetini belirler; aralarındaki geniş açıklıklar, neredeyse zeminden çatıya uzanan cam yüzeylerle doldurulur. Taşıyıcı çelik dışarıdan görünür ve cephenin ana mimari öğesidir — strüktür, dekorasyonun yerini alır. Behrens, bu işlevsel iskeleti köşelerdeki ağır taş benzeri payandalar ve alnında geniş bir alınlıkla anıtsallaştırır; fabrika, bir antik tapınağın ciddiyetini ödünç alır.

AEG Türbin Fabrikası'nın asıl tarihsel ağırlığı, bir okul gibi işlev görmesidir: Behrens'in bürosunda o yıllarda üç genç çalışır — Walter Gropius, Ludwig Mies van der Rohe ve Le Corbusier. 20. yüzyıl modern mimarisinin bu üç kurucu ismi, endüstriyel malzemenin (çelik, cam) dürüst ve anıtsal kullanımını burada öğrenir. Yapı böylece yalnızca bir fabrika değil, modern hareketin doğduğu atölyedir; endüstri çağının estetiğini ciddiye alan ilk büyük adımdır.