Eskişehir'in tarihî Odunpazarı semtinde, Japon mimar Kengo Kuma'nın tasarladığı Odunpazarı Modern Müze (OMM), çağdaş bir müzeyi tarihî bir ahşap dokuya nasıl ekleyeceğini, o dokunun kendi malzemesi ve ölçeğiyle yanıtlar.

Odunpazarı, adını ahşap ticaretinden alan, dar sokaklı, cumbalı ahşap evlerden oluşan bir Osmanlı semtidir. Kuma, buraya tek bir büyük müze kütlesi koymak yerine, yapıyı küçük hacimlere böler ve bu hacimleri, sokağın eğri büğrü ölçeğini yankılayacak şekilde kümeler. Cephe, üst üste yığılmış ve birbirine göre kaydırılarak ileri-geri çıkıntı yapan ahşap kirişlerden (kütüklerden) oluşur — semtteki istiflenmiş kerestenin ve ahşap evlerin doğrudan bir yorumu. Bu kaydırmalı istif, hem gölge ve derinlik üreten dokulu bir yüzey hem de kütleyi parçalayıp insan ölçeğine indiren bir araçtır.

İç mekânda ise bu küçük dış hacimlerin tersine, yukarı doğru genişleyen, ahşapla kaplı bir merkezi atrium tüm katları birbirine bağlar. Kuma'nın "malzemenin yereli" anlayışı — yapıyı çevresinin dokusundan ve geleneksel zanaatından türetmek — burada Türkiye'nin ahşap mirası ile Japon ahşap tektoniğini birleştirir. Odunpazarı Modern Müze böylece çağdaş mimariyi, yerel bağlamın ölçeği ve malzemesiyle uzlaştıran bir köprü yapısıdır.