Pont du Gard, Güney Fransa'da Gardon Nehri'ni aşan bir Roma su kemeridir ve Roma mimarisinin en az gösterişli ama en karakteristik yönünü — altyapı mühendisliğini — temsil eder. Burada amaç bir tapınak ya da anıt değil, suyu bir noktadan bir noktaya taşımaktır; biçim tümüyle bu işlevden doğar.

Yapı, yaklaşık 50 kilometrelik bir su kemerinin yalnızca bir parçasıdır ve üç kat üst üste dizilmiş kemerden oluşur: altta büyük açıklıklı geniş kemerler nehri geçer, üstte giderek küçülen kemerler kanalı yukarıda tutar. Toplam yükseklik 49 metreyi bulur. Alt iki kattaki kesme taş bloklar harç kullanılmadan, yalnızca hassas yontulup birbirine oturtularak — kuru istifle — örülmüştür; bazı bloklar 6 tonu aşar. Vinçlerin tutması için bırakılmış çıkıntılar ve şantiye işaretleri hâlâ taşların üzerindedir.

Gerçek mühendislik görünmez kısımdadır: en üstteki kanalın eğimi, tüm 50 kilometre boyunca kilometre başına yalnızca birkaç santim düşecek şekilde ayarlanmıştır — su yalnızca yerçekimiyle, durmadan ama taşmadan akar. Pont du Gard böylece kemerin tekrarını, kuru istif taş istifini ve hidrolik hassasiyeti birleştirir; 2.000 yıl ayakta kalması, Roma altyapı mimarisinin dayanıklılığının kanıtıdır.