15. yüzyıl ortasında Avrupa'da kitap, elle kopyalanan ve son derece pahalı bir nesneydi. Tek bir İncil'in kopyalanması bir keşişin aylar süren çalışmasını gerektiriyordu. Çin'de hareketli harf İÖ 11. yüzyıldan beri biliniyor ve Kore'de 1377'de metal harfle basılmış *Jikji* mevcuttu; ancak Gutenberg'in sistemi farklı bileşenleri birleştirerek kalıcı bir endüstriyel sıçramayı mümkün kıldı: dayanıklı kurşun-kalay-antimon alaşımı harfler, üzüm cenderesinden uyarlanmış mekanik baskı presi, yağ bazlı baskı mürekkebi ve hassas dökümlü harf kalıpları.

1455 civarında tamamlanan ünlü 42 satırlı İncil (Biblia Sacra) yaklaşık 180 nüsha basılmıştır — günümüze 49 tanesi ulaşmıştır. Yüksek kalitesi, sonraki yüzyıllarda matbaa estetiğinin referansı oldu.

Matbaa Avrupa'da hızla yayıldı: 1500'e gelindiğinde yaklaşık 250 kentte matbaa kurulmuş, on milyondan fazla kitap basılmıştı. Sonuç bilginin dağıtımında kalitatif bir değişimdi: Protestan Reformu doğrudan basılı kitaplarla yayıldı (Luther'in 95 tezi haftalar içinde Almanya'da dolaştı); bilimsel devrimde Kopernik, Galileo, Vesalius'un kitapları geniş bir okur kitlesine ulaştı; ulusal diller standartlaştı; okuryazarlık yüzyıllar içinde sıçradı.