2001'de Çad'ın Djurab Çölü'ndeki Toros-Menalla sahasında bulunan kafatası, kâşifleri tarafından Sahelanthropus tchadensis olarak adlandırıldı; lakabı "Toumaï" — yerel Goran dilinde "yaşam umudu". Yaklaşık 7–6 milyon yıl önceye tarihlenir ve hominin–şempanze ayrılığının olduğu varsayılan dönemin tam içinde durur.

Önemi tartışmalıdır. Kafatasının taban yapısı (foramen magnum'un öne kayık konumu) iki ayak üzerinde durma olasılığına işaret eder; bu, ağaçtan inip dik yürümeye geçen bir soyun en erken işareti olabilir. Beyin hacmi ise yalnızca 320–380 cm³ — bir şempanzeninkine yakın. Ancak diş yapısı ve yüz mimarisi, Toumaï'yi maymun değil, hominin soyağacının dibine koyar.

Bazı paleoantropologlar Sahelanthropus'un doğrudan atamızın değil, çağdaş bir akrabamızın olabileceğini düşünür; bazıları onu hominin bile saymaz. Tartışma sürüyor: 2020'lerde uyluk kemiğinin yeniden analizi iki-ayaklılığa şüpheyle yaklaştı, bir başka ekip aynı kanıtların iki-ayaklı bir varlığı desteklediğini savundu. Toumaï'nin değeri, bir cevap olmaktan çok bir soruyu somutlaştırmasında: bizim soyumuzun şempanze soyundan ayrıldığı an, Afrika'nın hangi köşesinde, nasıl bir yaratıkla başladı?