Jericho, Ürdün Vadisi'nde, Lut Gölü'nün hemen kuzeyinde, deniz seviyesinden 250 metre aşağıda yer alan tatlı su kaynağı Ein es-Sultan'ın yanında doğdu. Yaklaşık İÖ 9.500'de bölgenin avcı-toplayıcıları — Natufian kültürünün son nesilleri — bu pınar başında kalıcı, yuvarlak planlı çamur evlerden oluşan bir köy kurmuşlardı. Sonraki bin yıl içinde köy, dünyanın bilinen en şaşırtıcı erken yapısı için bir altyapı sundu: Çanak Çömleksiz Neolitik A katmanında bulunan, yaklaşık İÖ 8.000'e tarihli yaklaşık dört metre yüksekliğinde taş duvar ve duvara bitişik, içinde merdiven bulunan dairesel taş kule.

Bu duvarın işlevi hâlâ tartışmalıdır. Kazıyı yöneten Kathleen Kenyon (1950'ler) onu savunma duvarı olarak yorumladı; o zamandan beri seller, ritüel sınır işareti, sosyal ayrım simgesi gibi yorumlar önerildi. Kesin olan şudur: henüz tarım tam yerleşmemiş, henüz çömlekçilik icat edilmemişken birkaç yüz kişilik bir topluluk, koordineli ve yıllar süren bir taş işçiliğini başardı. Bu, küçük avcı-toplayıcı gruplarından, toplu projeleri yürütebilen kalıcı yerleşik toplumlara geçişin ilk somut izidir.

Höyük, sonraki on bin yıl boyunca üst üste yıkılıp yeniden inşa edildi; Roma ve Bizans dönemine kadar her katman bir önceki üzerinde yükseldi. Modern Eriha şehri hâlâ aynı pınar suyunu kullanır.