1820'de Milos adasında, bir köylünün antik harabe içinde rastladığı eser kısa süre içinde Fransa'nın Osmanlı'dan satın aldığı bir koleksiyon parçasına dönüştü. İlk gelişinde Louvre, Napoléon'un kaybettiği Medici Venüsü'nün yerini doldurmak için bu yeni heykeli Yunan klasik döneminin başyapıtı diye sundu. Modern araştırma ise farklı bir tarih veriyor: figür büyük olasılıkla Geç Helenistik döneme (İÖ 130–100) aittir, klasik dönemin yaklaşık üç yüzyıl sonrasıdır.

Kompozisyon iki bloktan oluşur; bel hizasında düzensiz bir ek görülür. Üst beden çıplak, alt beden bir kumaşa sarılı — Helenistik heykeltıraşların seveceği bir kontrast: ten ile dokunun yan yana getirildiği virtüöz bir denge. Vücudun S kıvrımı (contrapposto) klasik kanonun mirasıdır; ancak omuzların hafif dönüşü, başın yüzü dönmüş ifadesi ve duruşun anlık tutulan hareket hissi Helenistik sahneciliğin imzasıdır.

Kolların ne tuttuğu uzun bir tartışma konusudur. Buluntu yerinde bir elma parçası bulunduğundan, figürün muhtemelen Paris'in elması tutan Afrodit olduğu önerilir. Ama eksik kolların tam olarak nereye düştüğü hâlâ belirsiz — ve bu belirsizlik, Milo Venüsü'nü 19. yüzyılda Avrupa'nın 'antik güzelliğin saf hâli' olarak okuyabilmesini de mümkün kıldı.