Teotihuacan'ın kuruluşu İÖ son yüzyıllara uzanır, ama görkemi SS 100–550 arasındadır. Kentin omurgası 'Ölülerin Caddesi' adı verilen, kuzey-güney doğrultusunda yaklaşık 4 kilometrelik tören aksıdır. Bu aks, kuzey ucundaki Ay Piramidi'nde sona erer; ortada 65 metrelik Güneş Piramidi yükselir; güneyde Quetzalcoatl (Tüylü Yılan) tapınağı yer alır. Piramitlerin yüzeyi bir zamanlar parlak kırmızı, sarı ve mavi pigmentlerle boyanmıştı.

Kent ızgara planlıdır — antik Amerika'da bu denli sistematik bir kent planı başka yoktur. Konutlar avlulu apartman blokları halindedir; pek çok evde duvar freskleri vardır. Resimlerde tanrılar, fil/ağaç (Jaguar) figürleri, su ve mısır temalı sahneler görülür. Tasarımın geometrik kesinliği ve renk yoğunluğu Mezoamerika resminin temel referansıdır.

Teotihuacan'ı kuran halkın hangi dili konuştuğu ya da kendi adıyla kenti nasıl isimlendirdiği bilinmiyor. 'Teotihuacan' adını ona, kentin bin yıl önce çökmüş halini görüp 'tanrıların doğduğu yer' diyen Aztekler verdi. SS 6. yüzyılda kent ani bir biçimde — büyük olasılıkla iç çatışma sonucu yangınlarla — çöktü. Geriye kalan, Mezoamerika sanatının ölçek, geometri ve kent uzayı dilini şekillendirmiş bir görsel arşivdir.