1940 yılında dört genç tarafından tesadüfen keşfedilen Lascaux, insan elinin bıraktığı en erken büyük ölçekli görsel anlatılardan birini barındırır. Mağaranın derinliklerinde, doğal pigmentlerle çizilmiş yüzlerce hayvan figürü ve binlerce sembolik işaret bulunmaktadır. Bunlar yalnızca süs değildir; bilinen ilk kompozisyon denemeleri, hareket çizimleri, perspektif girişimleridir.

Resimlerin hangi amaçla yapıldığı tartışmalıdır: av büyüsü, ritüel, hikâye anlatımı, ya da bunların hepsi. Kesin olan şudur — Lascaux'yu yapanlar yazıdan, tarımdan, yerleşik hayattan çok önce yaşadılar; ama soyut düşünebiliyor, sembolik kullanabiliyor, ve estetik bir bilince sahiplerdi.

1963'te kamuya kapatılan mağara, ziyaretçi nefesinin getirdiği nem nedeniyle hızla bozulmaya başlamıştı. Bugün ziyaretçiler birebir ölçekli replikalar olan Lascaux II, III ve IV'ü görür. Asıl mağara yalnızca araştırmacılara, o da sınırlı olarak açıktır.

Lascaux, sanatın insan deneyiminin temel bir parçası olduğunu — uygarlığın ürünü değil, koşulu olduğunu — gösteren en güçlü kanıtlardan biridir.