Raffaello Sanzio (1483–1520), Umbria'lı bir ressamın oğlu olarak Urbino'da doğdu ve genç yaşta Perugino'nun atölyesinde yetişti. 1508'de Papa II. Julius, 25 yaşındaki Raphael'i Vatikan'daki özel kütüphane odalarını (Stanze) freskelemekle görevlendirdi. Bu, aynı sıralarda Sistine Şapeli tavanını boyamaya başlamış olan Michelangelo ile dolaylı bir rekabet anlamına geliyordu.

Atina Okulu, dört odadan ilkinin — *Stanza della Segnatura*'nın — duvarlarından biridir. Oda, Papa'nın yüksek mahkeme odası olarak tasarlanmıştı; karşıdaki duvarda *Disputa* (Hristiyan teolojisi), diğer iki duvarda Adalet ve Şiir vardır. Atina Okulu bu programda 'Felsefe'yi temsil eder. Merkezde Platon (gökyüzünü işaret ederek, *Timaios* elinde) ve Aristoteles (yere doğru, *Etik* elinde) yan yana yürür. Etraflarındaki figürler tanınabilir: solda Sokrates parmak sayar, ön planda Pisagor yazar, sağda Öklid pergel kullanır, en sağ kenarda Raphael kendini izleyiciye bakar pozisyonda yerleştirir.

Dikkat çekici olan Platon ile Aristoteles'in çağdaş portreler taşımasıdır: Platon, Leonardo da Vinci'nin yüzüne sahiptir; ön planda, mermerin üzerine yaslanmış melankolik figürün (Herakleitos) Michelangelo'nun yüzü olduğu kabul edilir. Raphael bu eki sonradan, Michelangelo'nun Sistine'ini görüp etkilendikten sonra ekledi — bu detay, freskin restorasyonunda mermer üzerine farklı bir bağlama tekniği ile gözle görülür hâle gelmiştir.

Mimari tasarım, dönemin Roma'sında inşa edilmekte olan yeni Aziz Petrus Bazilikası'nın iç mekânına gönderme yapar — Bramante'nin kubbeli, geniş açıklı klasik tarzı. Bu sayede antik felsefe ile yeniden inşa edilen Hristiyan Roma görsel olarak birbirine bağlanır.

Fresk, 1511'de tamamlandı ve 500 yıldır aynı oda duvarındadır. 19. ve 20. yüzyıllardaki restorasyonlar yüzeyi defalarca elden geçirdi; özellikle 1996–2003 müdahalesi ile alttaki renkler belirginleşti.