Johannes Vermeer (1632–1675), Delft'te kısa ömrü boyunca yalnızca otuz beş kadar tablo bıraktı; *İnci Küpeli Kız* bunların içinde en olağandışı olanıdır. 1665 civarında yapılmıştır, ama Vermeer hiçbir resmini imzalayıp tarihlemediği için kronoloji üslup analizine dayanır. Tablonun bilinen ilk sahibi belgelenmemiştir; 19. yüzyılda Hollanda'da bir müzayedede ortaya çıktığında neredeyse hiç değer biçilmedi.

*Tronie* türü, Hollanda Altın Çağı'nın özgün bir formudur: belirli bir kişiyi temsil etmeyen, bir tip ya da ifade incelemesi olan baş ve omuz çalışmaları. Kıyafet çoğu zaman sahnenin başka bir parçası — bu işteki türban Doğu egzotizmine bir gönderme, küpe ise sosyal sınıfının üstünde bir abartı. Modern X-ışını analizi, 'inci'nin gerçek bir inci değil, ince bir camdan kara fon üzerinde bir ışık vuruşu olduğunu — yani tek bir beyaz fırça darbesi — gösterdi.

Teknik radikalliği zarafetinde gizlidir. Vermeer ışığı modeller; kızın yüzü solunda bir kaynaktan gelen yumuşak ışıkla yontulmuştur. Arka plan tam siyahtır — bu Vermeer'in olağan iç mekânlarından farklıdır; muhtemelen sahnenin tek bir ifade üzerine yoğunlaşmasını sağlamak için seçilmiştir. Ağzın yarı açık olması, izleyiciye dönmüş başın anlık hareketi, sanki kız az önce çağrılmış da dönmüş gibi hissi verir.

Tablo 1902'de Mauritshuis koleksiyonuna girdi ve 1990'larda Tracy Chevalier'in romanı ve sonraki film uyarlamasıyla küresel bir ikona dönüştü. Müze tabloyu nadiren ödünç verir; 2014 Tokyo turnesi sırasında Hollanda basınında 'Hollanda'nın Mona Lisa'sı yokken nasıl yaşar?' başlıkları çıktı.