Jacques-Louis David (1748–1825), 1775–1780 yılları arasında Roma'da öğrenim gördü; orada antik Roma heykeli ve Caravaggio'nun ışığı üzerine yoğunlaştı. Paris'e döndüğünde 1784'te bir kraliyet siparişi aldı: Roma kuruluş efsanesinden bir sahne — Horatii kardeşlerin babalarının önünde Roma için ölmeye yemin etmesi.

Sahne 7. yüzyıl önce Roma ile Alba Longa arasındaki bir savaşa dayanır. Roma, üç Horatii kardeşi; Alba Longa, üç Curiatii kardeşi seçer; iki şehrin kaderi bu altı adamın düellosuyla belirlenecektir. David tabloyu yeminin atıldığı ana — eylem öncesindeki an — yerleştirdi: üç kardeş kollarını uzatır, baba kılıçları kaldırır, sağda bir grup kadın (kardeşlerin biri Curiatii ailesine evli, biri nişanlı) yas içindedir. Üçgen kompozisyon, üç kemerli iç mekân, klasik üniformanın geometrisi — hepsi Rokoko'nun süslemeli yumuşaklığına bilinçli bir reddediştir.

Siyasi okuma anında oldu. Sipariş kraliyetten gelse de tablo 1785 Salon'da sergilendiğinde Paris'in eğitimli sınıfı onu kişisel arzunun (kadınların yas tutması) kamusal görev (erkeklerin yemini) karşısında bastırılması olarak okudu — Aydınlanma'nın 'erdem' kavramının görsel manifestosu. Beş yıl sonra Bastille düşecek, David Devrim'in resmî ressamı olacak ve Marat'nın ölüm sahnesini de aynı kompozisyon mantığıyla resmedecekti.

Tablo bugün Louvre'dadır. Neoklasizm akımının başlangıç anıtı sayılır; 19. yüzyıl Avrupa akademik resminin temel modeli ondan türemiştir. Yapıt aynı zamanda tarihsel resmin nasıl ideolojik bir araç olarak kullanılabileceğinin en açık örneklerinden biridir.