Pablo Picasso, *Les Demoiselles d'Avignon*'u 1907 yazında Paris'teki Bateau-Lavoir atölyesinde 244 × 234 cm boyutunda tamamladı. Konu Barcelona'daki Carrer d'Avinyó'da (Avignon Sokağı) bir genelev sahnesi — beş kadın izleyiciye doğrudan bakar. Picasso eski yüzlerini İber heykelinden, sağdaki ikisini Trocadéro Müzesi'nde yeni gördüğü Afrika maskelerinden, ortadakileri Cézanne'ın geç dönem yıkanıcılarından alır.

Resmin radikalliği şudur: tek bir Rönesans-Barok perspektif noktası yoktur. Her figür kendi açısından, ön/yandan, yukarı/aşağıdan aynı anda görülür. Vücut hatları kırılır; göğüsler düz üçgenlere, dirsekler keskin köşelere döner. Sağ alttaki kadın tamamen ön ve arka açılarını üst üste binmiş halde gösterir. Klasik anatomi tek bir görüş açısının ürünüydü; Picasso bu varsayımı reddeder.

Picasso resmi yaklaşık dokuz yıl atölyesinde sakladı, sadece dostlarına gösterdi. Matisse 'şaka' dedi; Derain 'Picasso bir gün bu tuvalin arkasında asılı bulunacak' dedi. Kübizm'in 'kahramanı' olarak resim ancak 1916'daki sergisinden sonra anıldı. Asıl adı bile sonradan kondu: Picasso 'Avignonlu Filozof' diyordu; eleştirmen André Salmon 'Avignon Kızları'nı önerdi.

1937'de New York Museum of Modern Art koleksiyonuna girdi; bugün 20. yüzyılın en etkili tablosu sayılır. Sanat tarihinde 'önce' ve 'sonra' arasındaki sınırı çizen tek bir tablo varsa, çoğu yorumcuya göre o budur.