Kazimir Malevich, 1915 Aralık'ında Petrograd'daki '0,10 — Son Fütürist Sergi'de 39 tablo gösterdi; sergi salonundaki en yüksek duvarın köşesinde, alışılmış olarak Ortodoks bir ikonanın asıldığı 'krasniy ugol' (kırmızı köşe) noktasına bir kare astı. Bu kare beyaz bir zemin üzerine yerleştirilmiş, bilinçli olarak kabaca fırçalanmış bir siyah blok idi. *Çernyi Kvadrat* (Siyah Kare). Hiçbir konu, hiçbir simge, hiçbir manzara, hiçbir figür yoktu.

Malevich tablonun yanına yayımladığı manifesto *Kübizmden Süprematizme*'de pozisyonunu açıkça koydu: 'Sanatçıların nesneyi taklit etmekten kurtulduğunu ilan ediyorum. Saf duygunun supremasyonunu' diyordu. Süprematizm — 'üstünlük' anlamında — resimde figüratif konunun terk edilmesi ve geometrik biçimlerin doğrudan bir duygusal değerle resmedilmesi demekti.

Kare ilk kez gözükmüyordu — soyutlama 1910-1913 arası Kandinsky, Kupka ve Mondrian'da paralel olarak yoluna girmişti. Ama Siyah Kare bir başka şey yaptı: hiçbir gönderme bırakmadı. Kandinsky'nin soyutluğu hâlâ müziği, duyguyu ya da bir manzaranın ritmini taşır. Malevich figüratif resimden geriye en kabaca tanımlı geometrik figürü — kareyi — bırakıp gerisini sildi. Tablonun konusu artık tablonun kendisidir.

1915'ten itibaren Malevich Siyah Kare'yi sonraki sergilerin tepe-köşesine asmaya devam etti. Sovyet erken döneminin radikal kültür politikalarıyla Süprematizm bir süre devlet sanatı olma yolunda gibi göründü; ama 1932'de Sosyalist Realizm'in resmi doktrin oluşuyla Malevich kovuşturuldu ve eserleri saklandı. *Kare* bugün Moskova'daki Tretyakov Galerisi'ndedir.