1964'te koleksiyoncular Dominique ve John de Menil, Houston'da bir Roma Katolik şapeli için Mark Rothko'ya bir dizi tablo sipariş etti. Proje ilerledikçe Rothko mekânın kendisini de tasarladı; mimar Philip Johnson'la (ardından Howard Barnstone ve Eugene Aubry'le) çalışıp sekizgen, tek tip beyaz duvarlı, üst pencereli bir oda yarattı. Şapel 1971'de — Rothko'nun bir önceki yıl Şubat'taki ölümünden sonra — açıldı.

İçeride duvarları on dört büyük tuval kaplar. Üçü mor-siyah tonal triptik, geri kalanları yedi kare ve dört dikdörtgen siyah blok. Bir bakışta hepsi siyahmış gibi durur; gözün karanlığa alıştığı her dakika sonra altında titreyen mor, kahverengi, viyolet katmanları görür. Rothko'nun 1950'lerde geliştirdiği 'klasik' bulutsu dikdörtgenlerin tam karşıtıdır — ama aynı mantığın son uçtaki ifadesi.

Mekân ekümeniktir: hiçbir dinin sembolüne ev sahipliği yapmaz. Yerinde meditasyon yapılır, ilahi söylenir, üç dinin kutsamaları sırasıyla yapılmıştır; Dalai Lama, Desmond Tutu, Nelson Mandela ziyaret etti. Önündeki dikdörtgen havuzun ortasında Barnett Newman'ın *Broken Obelisk* heykeli — Martin Luther King Jr.'a ithaf edilmiş bir hizmet vurgusu — durur.

Rothko 25 Şubat 1970'te, şapelin açılışını göremeden, atölyesinde intihar etti. Resimleri kasıtlı olarak depresyona itecek kadar koyu değil; ama 'baktıkça açılıyor' diyen modern resmin nadir mekânlarından biridir. 2000'de ABD Ulusal Tarihi Mekânlar listesine alındı, 2020-21'de Architecture Research Office tarafından kapsamlı bir restorasyon geçirdi.