Aralık 1994'te üç amatör mağaracı — Jean-Marie Chauvet, Éliette Brunel ve Christian Hillaire — Ardèche'in kalker yamaçlarında bir hava akımı izleyerek, on binlerce yıldır kapalı kalmış bir geçit buldu. İçeride buldukları manzara arkeoloji tarihindeki en olağanüstü mağara sistemlerinden biriydi: yüzlerce metre boyunca uzanan duvarlar; aslanlar, mağara ayıları, mamutlar, gergedanlar ve at sürüleriyle dolu.

Chauvet'nin sarsıcılığı yalnızca eserlerin sayısında değil. Radyokarbon analizleri resimlerin büyük bölümünün İÖ 36.000 civarına tarihlendiğini gösteriyor — yani Lascaux'dan yaklaşık 20.000 yıl önce. Buna rağmen Chauvet ustaları perspektif kullanmış, hayvanları üst üste bindirmiş, hareket aktarmak için aynı bacakları çoklamış, kömürle gölgelendirme yapmıştır. Sanatın "ilkelden gelişmişe" doğru düz bir çizgide ilerlediği varsayımı bu mağara karşısında çöktü.

Atmosfer korunmuş, izler dokunulmamıştır: çocuk ayak izleri, mağara ayılarının pençe çizikleri ve eski ocak izleri, sanatçıların çalıştığı çevreyi neredeyse okunabilir kılar. Birinci uzun çalışma evresi yaklaşık İÖ 36.000-33.500 arası, ikincisi İÖ 31.000-28.000 arasıdır; ardından mağara ağzı bir heyelanla kapanmış ve resimleri korumuştur.

Kamuya kapalı olan asıl mağaranın yerine, 2015'te yakınında açılan birebir replika "Caverne du Pont d'Arc" ziyaretçilere açık. Chauvet, 2014'te UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı.