Endonezya'nın Güney Sulawesi bölgesindeki Maros-Pangkep karstik mağaralarında (özellikle Pettakere Mağarası) keşfedilen kaya resimleri, sanat tarihinin bilinen en eski sayfalarından birini temsil eder. Uranyum-seri yöntemi kullanılarak yapılan tarihlendirmeler, bu mağaralardaki el şablonlarının en az 39.900, domuz-geyik (babirusa) tasvirlerinin ise yaklaşık 35.400 yıl öncesine ait olduğunu ortaya koymuştur. Son keşifler ise bu tarihi 45.500 (Leang Tedongnge) hatta 51.200 (Leang Karampuang) yıl öncesine kadar çekmiştir.

El şablonları, elin kaya yüzeyine yerleştirilerek etrafına aşı boyası (demir oksit pigmenti) püskürtülmesiyle oluşturulmuştur. Bu teknik, bireyin fiziksel varlığını taşa kazıma, kendini belgeleme ve mekânla kurduğu ilişkiyi sembolize etme arzusunun ilk evrensel ifadesidir.

Sulawesi buluntuları, gelişmiş sanatsal becerinin ve yaratıcı zihnin yalnızca Avrupa'ya (Lascaux, Altamira gibi) özgü olmadığını, benzer zihinsel olgunlaşmanın dünyanın farklı yerlerinde eşzamanlı, hatta daha erken dönemlerde ortaya çıktığını kanıtlayarak klasik sanat tarihi tezlerini kökten değiştirmiştir.