SS 79'da Vezüv patlaması bütün Pompeii'yi kül altına gömdüğünde, şehrin kuzeybatı kapısına bir kilometre uzaklıktaki bir villanın 'Esrar Odası' da kapatıldı. 1909'da yapılan kazı, bu odanın dört duvarını saran 29 figürlü bir fresk dizisini neredeyse bozulmamış halde gün ışığına çıkardı. Resimler villanın tepesini değil bir yan odasını süslüyordu — buna karşın boyutları ve teknik kalitesi paha biçilemez.

Sahneler hâlâ tartışılır. En yaygın yorum, genç bir kadının Dionysos kültüne, yani gizemler dinine kabul ediliş ritüelini ardışık aşamalarda anlatmasıdır: ilahi metinlerin okunması, bir korkutma sahnesi, kanatlı bir figürün kırbacı, ve son olarak ritüel bir dansla bitiş. Diğer yorumlar düğün hazırlığı, kahin sahnesi ya da Bakkhalar'ın esoterik öğretisini önerir. Hangi okuma alınırsa alınsın, freskler antik bir törenin görsel kaydını korur.

Teknik açıdan eser, Roma 'ikinci stil' duvar resminin doruğudur: zemin (Pompeii kırmızısı), iki boyutlu bir resimden çok bir sahnenin önündeki bir duvarmış izlenimi verecek şekilde işlenmiştir. Figürlerin gölgelendirmesi, yüz ifadeleri ve hareket hissi, eski Yunan dünyasından gelen ama bugün kaybolmuş duvar resmi geleneğinin Roma'da yaşayan halini gösterir.