New York'taki Empire State Building, çelik iskelet ilkesini — Home Insurance Building'de doğan fikri — endüstriyel hız ve lojistiğin zirvesine taşır. 102 katlık yapı, yaklaşık 410 günde, ortalama günde 4,5 kat hızla yükseldi; tamamlandığında dünyanın en yüksek binasıydı ve bu rekoru kırk yıl korudu.

Bu hızın sırrı, binayı bir inşaat değil, bir montaj süreci olarak kurgulamaktı. Yaklaşık 57.000 ton çelik kiriş ve kolon, fabrikalarda kesilip numaralanarak üretildi, kamyon ve trenle programlı biçimde sahaya getirildi ve neredeyse fırından çıkar çıkmaz yerine perçinlendi — saha bir depo değil, bir akış hattıydı. Perçin ekipleri kat kat yukarı tırmanırken, hemen altlarında döşeme, tesisat ve cephe işleri eşzamanlı ilerledi. Bu, bir binanın seri üretim mantığıyla — paralel, programlanmış, tekrarlayan adımlarla — kurulabileceğinin kanıtıdır.

Strüktür, daha önceki gökdelenlerin çelik iskeletini sürdürür: yük tümüyle iç çelik çatkıdadır, dış Art Deco taş-metal kaplama yalnızca bir zarftır. Ama Empire State'in asıl dersi strüktür değil, süreçtir: malzeme tedariği, işgücü ve montajın bir saat gibi kurgulanmasıyla, dikey yapının ölçeği bir lojistik problemi olarak çözülür. Empire State Building böylece modern inşaat yönetiminin ve seri montaj gökdelenin simgesidir.